نيما يوشيج به عنوان شاعري نو پرداز كه با طبعي خارج از محدوده زماني و مكاني به سرودن شعر پرداخته ، در نثر نيز به همان ميزان نوگرايي و لطافت دارد كه در شعر . همچنانكه سروده هاي روان وي به سادگي نثر قابل فهم و ساده است نثرهايش داراي ويژگي هاي شعري است شعرو نثر او در هم آميخته و زيبايي نوشته ها را دو چندان نموده است . در اين مقاله نامه هاي نيما كه نمونه هاي زيبايي از نثر او و نمايانگر احساسات پاك و نحوه تعاملش با دوستان و اطرافيان است بررسي مي گردد .